Strony
- Strona główna
- Po drugiej stronie
- Nielegalna
- Za daleko Za blisko
- Moje księstwo
- Letnie nadzieje
- Niemożliwe
- Motyw kobiety transseksualnej w filmie
- Motyw homoseksualnej relacji kobiet w filmach reżyserek
- W dolinach cienia
- Pola Raksa (Apolonia Raksa) Adaptajca i normy
- Girl Photo Album Black And White Photos
- Selfie Girl Photo Album
- Kobieta w pięciu filmowych odsłonach
- Kobiety w podróży. Jednodniowe wycieczki z Rzeszowa i okolic
- Kobiety w podróży Dolnośląskimi ścieżkami
- Nagrodzone za płeć, przebrani w płeć. Konfrontacje kultury filmowej PRL z kobietą i kobiecością
- Dziewczyny bohaterki kultury umniejszania i wykluczania w filmie polskim 1946-1989
- Kobiety w podróży Trójmiasto i okolice
- Ozdoba, dopełnienie, wykorzystanie - polskich aktorek droga na ekrany
- Kobieta w polskiej prasie filmowej w latach 1946-1969
- Nagrodzone za płeć, przebrani w płeć
- Filmowe portrety kobiet w gotyckiej manierze
- Dziewczyna z dzielnicy pająków
Strony
- Strona główna
- Lista filmów reżyserek
- Lesbian movies directed by women
- Okładki/Plakaty filmów reżyserek
- Rzeźby, pomniki z motywem dwóch kobiet
- Grafiki - Gerda Gottlieb, Vala Moro
- The Girl King 2015
- W ukryciu (2013)
- Mowa nienawiści
- Obwinianie ofiary
- Flores Raras (2013)
- La Belle Saison (2015)
- The Secret Diaries of Miss Anne Lister (2010)
- Grandma (2015)
- Freeheld (2015)
- The Duke of Burgundy (2014)
- Mystère à la Tour Eiffel (2015)
środa, 17 lipca 2024
czwartek, 9 maja 2024
Kobieta w polskiej prasie filmowej w latach 1946-1969 - nowa książka
Kobieta w polskiej prasie filmowej w latach 1946-1969
Twarz, piersi, nogi i młodość – uprzedmiotowienie kobiet w „Filmie” i filmach promowanych na jego łamach
W służbie obyczajowości heteroseksualnej i utrwalaniu
sztywnych norm płciowych
Stron 534, format 17,5 x 25,5 cm.
W swojej pracy stawiam na wyróżnienie poglądu mężczyzn na kobiety w popularnej polskiej prasie filmowej, dokonując analizy zawartości przede wszystkim czasopisma „Film”, jako że było ono najbardziej popularne i ukazywało się najdłużej.
Jednocześnie odnosząc się do czterech innych tytułów, czyli „Ekranu”, „Wiadomości filmowych”, „Kina” i „Magazynu filmowego”, stawiając w ich przypadku głównie na analizę ich okładek (tabele w końcowej części opracowania), poprzez usystematyzowanie podstawowych informacji jakie pozyskać możemy po ich przejrzeniu (podobnie uczyniłam w przypadku „Filmu”, odnosząc się jednak do tego czasopisma szerzej).
W tabelach stawiam akcent na rozpoznanie osób które prezentowane są na okładkach czasopism, ich wieku, jak również partnerów i partnerki występujących w filmach, do jakich odwoływano się przy okazji na okładkach. Uwzględniałam także, na ile udało mi się to rozpoznać, oficjalnych współmałżonków, lub współmałżonki, w dalszym ciągu mając na uwadze wyróżnienie wieku.
Płeć i wiek tym sposobem, to podstawowe kryteria podlegające analizie w tej części opracowania, wyodrębnione dokumentują znaną w sumie – tutaj na bazie analizy danych – specyfikę kultury heteroseksualnej społeczności, nad którą dominuje konserwatywne, dyskryminujące wręcz, postrzeganie płci i relacji. W przypadku czasopisma „Film” uwzględniam w końcu prezentowane, ale co ważne opisane (imię, nazwisko), zdjęcia wewnątrz danego numeru prezentujące pary złożone z kobiet i mężczyzn, jako bohaterki i bohaterzy filmów.
Odnoszę się także, jako że uchodzić muszą za specyficzne z punktu widzenia mężczyzn trzymających władzę nad czasopismami filmowymi, do fotografii kobiet na których prezentują istotne dla męskiego oka części swojego ciała, czyli przede wszystkim nogi, ale również występujące w ograniczonym zakresie ze względu na okres historyczny, dekolty, czy w końcu piersi. Kobieta prezentowana w czasopismach filmowych miała przede wszystkim podniecać redaktorów i czytelników płci męskiej, twarz z okładki nie spełniała w pełni oczekiwań, stąd na więcej pozwalano sobie na kolejnych stronach.
Prasa
filmowa jest obecnie w zaniku, z powodu powstania konkurencji dla niej, w
postaci nowej technologii elektronicznego zobrazowania treści. W okresie w
którym dominowała na rynku, charakteryzowało ją nie tylko głoszenie informacji
o produkcjach filmowych, autorach, autorkach tworzących je, w dużej mierze
zapewniała rozrywkę heteroseksualnym mężczyznom, poprzez prezentowanie treści w
której podstawowym walorem stawała się fotografia kobiety. Przy czym
oczywiście, aby wzbudzała ona zainteresowanie, musiała mieścić się w normach
oczekiwań, które wytyczała męska wyobraźnia.
niedziela, 24 września 2023
Kobieta w pięciu filmowych odsłonach - o książce
W kolejnym eseju, odnosząc się do filmu, koncentruje się na analizie pięciu produkcji fabularnych z lat 1965-1985 (uwzględniając daty premier, nie zaś produkcji), skupiając na aspektach z reguły pomijanych w recenzjach.
Mamy więc oto Beatę (1965)
Mamy Annę (1968)
Mamy Agnieszkę (1973)
Mamy Madzię (1983)
Mamy w końcu Ewę (1985)
wtorek, 12 września 2023
Kobiety w podróży. Jednodniowe wycieczki z Rzeszowa i okolic - Klaudia Ewelkana
Praktyczny przewodnik turystyczny, przybliżający liczne atrakcje, przede wszystkim (jako że są wyjątki) regionu południowo-wschodniej Polski, Rzeszów i okolice traktując jako miejsce z którego rozpoczniemy i w którym zakończymy podróż. Opracowanie dedykowane jest przede wszystkim kobietom, stawiających na kolej jako środek transportu, w potrzebie dotarcia do wybranych atrakcji turystycznych. Autorka przewodnika zaproponowała 35 wycieczek, koncentrując się na praktycznych poradach – czym, skąd i gdzie wyruszyć i dotrzeć w miejsca, które zdołamy osiągnąć w ciągu jednej doby. Tekst uzupełnia 156 zdjęć i 44 mapki, dzięki którym łatwiej będzie przygotować się do wyjazdów, orientując jednocześnie w tym, z czym zetkniemy się podczas wyprawy. Opracowanie ma 134 strony.
Kobieta w pięciu filmowych odsłonach - Klaudia Ewelkana
Kobieta w roli pierwszoplanowej w polskich filmach fabularnych. Analiza pięciu produkcji które miały premierę w latach 1965 – 1985. Opracowanie ma 62 strony.
sobota, 22 października 2022
W dolinach cienia
Głupią być. Jakże wtedy łatwo żyć. Czuję – minął już czas, gdzie wynajęłam go dla przekonania mnie o tym. Pohamuj się z określonym odbieraniem rzeczywistości, bo zwariujesz. Czekać? Wieczorem, rano, w południe, próbując nakarmić niepokój. I wchodzę w podziemie, tkwię w nim, tam odrzucone, czy te, co same odsunęły się w cień. Czuję, że coś nas łączy. Czują to również one. Uwalniam tych z góry od siebie, widzę ich żal, za moim ciałem. Reszta mnie, dla nich nieistotna. Zanim wrzuciłam rzeczy w plecak tego dnia, drążyły głowę myśli dni minionych. Który to już raz?





.jpg)






%20-%20Kopia.jpg)










































