Filmowe portrety kobiet w gotyckiej manierze . O filmowych bohaterkach w kostiumowych produkcjach PRL

 

Gotycka maniera w stylizowaniu się i osadzanie jej w określonej przestrzeni, to wartość nad którą pochylę się w opracowaniu, mając jednocześnie świadomość że materiał który przyszło mi analizować jest skrajnie ubogim w interesujące mnie treści, jako że kinematografia PRL stroniła od pewnych opowieści i postaci.

Każdą produkcję filmową charakteryzuje określone podejście do bohaterek, jeśli chodzi o kwestię ich „noszenia” się, istotne jest ich zachowanie, interakcje, osadzenie w określonej scenerii. Gotycka maniera zazwyczaj pozwala wyróżnić bohaterki i historie w których je pozycjonowano, nawet jeśli fabuła konstruowana była w taki sposób aby w ogóle do „gotyckości” nie odnosić się – kostium i „okoliczności” po prostu „same się proszą” aby je zauważyć i wyrwać z kontekstu dla satysfakcji poszukującej i oceniającej. Ulegać będę w analizie potrzebie poszerzenia przestrzeni w którą zanurzę się, aby jakiś skrawek interesującej mnie tematyki wyciągnąć, byle tym kamuflażem przysłonić braki w dorobku filmowym polskiego kina.

Format 145x200 mm, str. 142